Collect

Club

Niet ingelogd
Uw winkelwagen is leeg

Architectuur wederopbouw

Artikelnummer: 371161
Dit postzegelvel met tien postzegels is gewijd aan de wederopbouwarchitectuur in Nederland na de Tweede Wereldoorlog. Op de postzegels staan zwart-witfoto’s van tien gebouwen in verschillende stijlen, met verschillende functies, verspreid over heel Nederland. Alle gebouwen zijn naoorlogs en dateren uit de vroege wederopbouwperiode (tot 1958). De tien gebouwen zijn het ventilatiegebouw van de Velsertunnel (Velsen, 1957), het benzinestation Purfina (Arnhem, 1957), het Industriegebouw (Rotterdam, 1951), het kantoor van Van Leer’s Vatenfabriek (Amstelveen, 1958), de woonwijk het Soesterkwartier (Amersfoort, 1957), de Gemeenteflat (Maastricht, 1950), Weverij de Ploeg (Bergeijk, 1958), de Hoogovens (IJmuiden, 1951), de faculteit voor Geodesie (Wageningen, 1953) en het Tweede Vrijzinnig-Christelijk Lyceum (Den Haag, 1954).

€ 7,80

Dit product is op voorraad

Technische specificaties

NL  |  ENG  |  DE
Zegelformaat 36 x 25 mm
Papier normaal met fosforopdruk
Gomming synthetisch
Druktechniek offset
Oplage 130.000 vellen
Drukkerij Joh. Enschedé Security Print, Haarlem
Drukkleuren postzegel geel, magenta, cyaan en zwart

Over het ontwerp

NL  |  ENG  |  DE

Op de tien postzegels van het postzegelvel Architectuur wederopbouw staan foto’s van tien kenmerkende gebouwen uit de vroege wederopbouwperiode. Van ieder gebouw zijn twee zwart-witfoto’s afgebeeld: een overzichtsfoto en een detailfoto. Op iedere postzegel zijn de twee foto’s van elkaar gescheiden door een transparante verticale kleurenbalk met daarin de typografie. Direct naast de balk staat de frankeerwaarde 1. In de detailfoto duiden dunne gekleurde lijnen de kenmerkende contouren van de architectuur aan. Op de tabs naast de postzegels zijn kleurenvakken aangebracht met daarin de naam van het gebouw, de plaats, het jaartal van oplevering en de naam van de architect. Op elke rij postzegels is dezelfde pasteltint gebruikt voor de verticale balk, de contourlijnen en het tekstkader op de tab. Op de bovenste velrand staat de naam van het postzegelvel met een korte toelichting op het karakter van de wederopbouwarchitectuur. De onderste velrand biedt ruimte aan het artikelnummer, de barcode en de logo’s van PostNL en Het Nieuwe Instituut. De foto’s op dit postzegelvel zijn voornamelijk afkomstig uit het archief van dit museum voor architectuur, design en digitale cultuur uit Rotterdam. Voor de typografie is gebruikgemaakt van de DF-Camino van de Nederlandse ontwerper Ko Sliggers (DutchFonts, 2006).

De gebouwen:

  • Ventilatiegebouw Velsertunnel, Velsen 1957, architect D. Rooseburg, © Artica Press/Velsertunnel, totaalfoto Noord-Hollands Archief, Haarlem, detailfoto collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam                                                                                
  • Benzinestation Purfina, Arnhem 1957, architect S. van Ravesteyn, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam
  • Industriegebouw, Rotterdam 1951, architecten H.A. Maaskant, W. van Tijen, E.F. Groosman, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam
  • Kantoor Van Leer’s Vatenfabriek, Amstelveen 1958, architect M. Breuer, © Collectie Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, Amersfoort
  • Soesterkwartier, Amersfoort 1957, architect D. Zuiderhoek, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam
  • Gemeenteflat, Maastricht, 1950, architect F.C.J. Dingemans, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam
  • Weverij De Ploeg, Bergeijk 1958, architect G.Th. Rietveld, collectie Textielmuseum, Tilburg © G.Th. Rietveld, c/o Pictoright, 2017
  • Hoogovens, IJmuiden 1951, architect W.M. Dudok, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam
  • Faculteit voor Geodesie, Wageningen 1953, architect F.E. Röntgen, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam
  • Tweede Vrijzinnig-Christelijk Lyceum, Den Haag 1954, architect J.J.P. Oud, collectie Het Nieuwe Instituut, Rotterdam, © J.J.P. Oud, c/o Pictoright, 2017

Over de ontwerper

NL  |  ENG  |  DE

Het postzegelvel Architectuur wederopbouw werd ontworpen door Ariënne Boelens uit Rotterdam, dé wederopbouwstad van Nederland als gevolg van het Duitse bombardement van 14 mei 1940. “Door deze opdracht kijk ik nu anders naar de naoorlogse nieuwbouw van Rotterdam”, vertelt zij. “Het was, ondanks mijn belangstelling voor architectuur, niet een bouwperiode waarvan ik veel wist. Inmiddels wel.”

Het Nieuwe Instituut

De keuze voor de wederopbouwarchitectuur als onderwerp werd gemaakt in nauw overleg tussen Boelens, PostNL en Het Nieuwe Instituut. Dit museum in Rotterdam beschikt over een enorm archief met informatie over Nederlandse architectuur.

Richtlijnen

“Ik ben een ontwerper die zich uitputtend in de inhoud verdiept voordat er ook maar een schets op papier staat”, aldus Boelens. “Door veel te lezen, de archieven in te gaan en het internet af te struinen. Gaandeweg formuleer ik voor mijzelf richtlijnen waarbinnen ik wil blijven. Die structuur heb ik nodig. Als eerste heb ik een beperking in de periode aangebracht. Ik vind dat de eerste vijftien jaar na de oorlog bepalend was voor de wederopbouw. De tijd van ontzuiling, Drees met zijn sociale programma, ruimte voor kunst en veel groen rondom gebouwen en in de openbare ruimte. Hierna heb ik mijzelf een thematische beperking van vijf gebouwtypes opgelegd. De gebouwen keren geordend terug op het postzegelvel. Bovenaan staan infrastructuurgebouwen, gevolgd door woningen, kantoren, fabrieken en tot slot onderwijsinstellingen.” 

Visueel sterk

Ook wilde Boelens architecten van naam en faam voor het voetlicht halen. “Willem Dudok natuurlijk. Huig Maaskant, Jacobus Oud en Gerrit Rietveld. Maar ook een minder bekende als Sybold van Ravesteyn, de ‘banketbakker’ onder de architecten, van wie helaas al zo veel is gesloopt. De keuze van de gebouwen zelf is op visuele kracht en detaillering gebaseerd. Kijk maar naar die prachtige ventilatietorens van de Velsertunnel. Dat lijken wel bloemen. Die vind ik zo mooi. Ik heb ze direct op de eerste postzegel gezet. Of het kantoor van Van Leer. De gevels van dat gebouw zijn geheel uit glas opgebouwd, heel bijzonder voor die tijd. En met betonnen details, zoals de entree met de grote overstekende luifel. Of kijk naar de glazen brug van het Hoogovensgebouw, ook visueel heel sterk.”

Kill your darlings

Uiteindelijk beschikte Boelens over een longlist van meer dan twintig gebouwen. “Veel te veel dus. Dan breekt de periode van kill your darlings aan. Daarvoor heb ik weer nieuwe richtlijnen geformuleerd, zoals dat het gebouw er nog moest staan en dat er foto’s vanuit de bouwperiode moesten zijn. Dus per definitie in zwart-wit. Met de onschatbare hulp van Behrang Mousavi en Alfred Marks van Het Nieuwe Instituut, respectievelijk manager Erfgoed en hoofd Collecties en senior archivaris, is de uiteindelijke keuze gemaakt.” 

Ingetogen

Pas toen de selectie definitief was, begon Boelens met ontwerpen. “Eerst heb ik gekeken of ik meerdere gebouwen in elkaar kon laten overlopen. Een inhoudelijk interessant concept, maar dat werkte visueel absoluut niet. Vervolgens heb ik een meer ingetogen oplossing uitgewerkt, met twee beelden van elk gebouw per postzegel. De grotere foto laat zo veel mogelijk het totale gebouw zien, de tweede is ingezoomd op een kenmerkend detail. Soms is dat een tegenstelling binnen hetzelfde gebouw. Kijk maar hoe Oud de strak vormgegeven gebouwen van het VCL met een ronde toren verbindt.”

Tijdsbeeld

De originele zwart-witfoto’s zijn bewerkt voor gebruik op de postzegels. Boelens: “Ik heb ze eerst naar zuiver zwart-wit teruggebracht en vervolgens een klein beetje geel toegevoegd, omdat het anders veel te koud zou worden. De typografie en de steunkleuren benadrukken het tijdsbeeld. Elk thema heeft een eigen pastelkleur gekregen die de ingetogen hoop van die periode weerspiegelt, maar ook de nauwkeurigheid en de netheid uit die tijd. Achteraf gezien moet dat ook de reden zijn geweest dat het eerste idee met meer gebouwen op een postzegel ontoereikend was. Dat past niet bij die periode. De twee foto’s zijn met elkaar verbonden door de verticale kleurenbalk, waarmee ook de rust en de frisheid van die periode tot uiting komen. Met contourlijnen in dezelfde kleur heb ik de details benadrukt. Ik zie al voor mij hoe een verzamelaar met een loep bekijkt wat dan die detaillering precies inhoudt.”

Over de ontwerper

Ariënne Boelens (1973) woont en werkt in Rotterdam vanuit Ariënne Boelens office, een bureau met een variabel team (freelance)ontwerpers. Boelens is opgeleid als grafisch ontwerper aan de Willem de Kooning Academie te Rotterdam, waar zij in 1996 afstudeerde. Van 1996 tot 1999 is zij medeoprichter en lid van het ontwerperscollectief Flink. Sinds 1999 is Boelens actief als zelfstandig ontwerper in de culturele sector. De laatste jaren heeft zij haar werkterrein verbreed met onder meer het ontwerpen van tentoonstellingen, activiteiten op het gebied van social design en een adviserende rol voor ontwerp en vormgeving voor opdrachtgevers. Tot haar recente werk behoren opdrachten voor onder meer de gemeente Schiedam, Museum Rotterdam, Stichting Behoud Moderne Kunst (SBMK), de HotTug, de Rotterdamse Salon en het Nationaal Onderwijsmuseum. Voor PostNL ontwierp zij eerder de postzegels Nationale Weken van de Kaart (2005), Grenzeloos Nederland Nederlandse Antillen & Aruba (2008), Grenzeloos Nederland Brazilië (2009), Grenzeloos Nederland Suriname (2010) en de catalogus voor de tentoonstelling Kunst per post (2006).

 

Meer uit dit thema

Meer producten >

Meer producten

Soortgelijke producten >